می خواستم عکس این کودک را در وبلاگ نگذارم، چرا که به دیگر عکس ها نمی آید. اما با خود اندیشیدم آیا او اینقدر ارزش ندارد که گاهی نگهی به او بیفکنیم و به خود آییم؟!

البته در ایران خودمان نیز کم از استیصال ها و درماندگی ها نداریم! تا بحال چند بار به بیغوله و بدبخت آبادهای شهر مان و دیگر شهرها سر زده ایم؟ تا بحال چقدر از وضعیت فقرا و بیچارگانی که بسیار دور از ما هستند با خبر شده ایم؟ چه بسیار هموطنان و هم شهری هایمان که به علت فقر و درماندگی و نابرابری و تبعیض، هر روز آرزوی مرگ می کنند؟ واقعا چقدر از اینان یا حتی کسانی که به علت تفاوت عقیده شان در رنج و عذابند با خبریم؟! راستی تازگی ها عکس های اکبر گنجی را دیده ایم؟!